✍️ محمود بابااوغلیمسأله قومیت و هویت فرهنگی در منطقه خاورمیانه؛ از دیر باز، نقش بس تعیین کننده ای در معادلات سیاسی( چه در حوزه داخلی و در توزیع قدرت و چه در تعیین روابط و مناسبات بین المللی) داشته است. به بیان دیگر؛ کرد، عرب ، ترک و سایر هویت ها، در ابتدای امر؛ خود را متعلق به هویت قومی تعریف کرده اند و تعلق آنان به هویت ملی در گستره جغرافیای سیاسی؛ در درجه دوم اهمیت قرار داشته است. چنین رویکردی؛

نکته اول:معمولاً وقتی از آزادی سخن می گوییم؛ از آن به عنوان ابزاری برای طرح و تأمین یک سری خواست ها و نیازها یاد می کنیم. مثلا آزادی برای بیان واقعیت ها و مشکلات مربوط به زندگی قشری از اقشار جامعه. مثل کارگران، معلمان، روزنامه نگاران و یا حتی اتباع خارجی در یک کشور.و یا آزادی در انتقاد از عملکردهای ناصواب و فراقانونی مأموران و مسئولان حکومتی.و یا آزادی در استفاده از حقوق شهروندی و حق تعیین سرنوشت.

حدود سه روز از آخرین اتفاقی که از آن به عنوان یک حادثه ملی می توان یاد کرد؛ می گذرد. در این مدت؛ نظرات انتقادی و دیدگاه های کارشناسی متعددی مطرح شده است که هم متوجه مشکلات رفتاری مردمی بود که به عنوان شاهد عینی ماجرا در محل حادثه حضور یافته بودند و هم از سیاست های محافظه کارانه مدیران سیاسی و سوء مدیریت آنان در حفظ شرایط ایمنی و مراقبت از تأسیسات قدیمی و این چنینی حکایت داشت. حافظه تاریخی ملت در م